ور زانکه راست باشد کی از تو باور آید؟

جز عکس خود، که بینی، ز آیینه گاه کاهی

مثل تو دیگری کو، تا در برابر آید؟

گفتی که با تو یارم، آه! این دروغ گفتی

بر گرد شمع رویت پروان شد هلالی

یک بار گر برانی، صد بار دیگر آید