نمی دانم چه بی رحمی ست آن سلطان خوبان را

اگر با کوه گویم، سنگ در فریاد می آید

دلم روزی که طرح عشق می انداخت دانستم

که گر سازم بنای صبر بی بنیاد می آید

که هرگه داد خواهم بر سر بیداد می آید

رقیبا گر تو را اندیشه ما نیست معذوری

کجا بی درد را از دردمندان یاد می آید؟