طفیل بندگان، من هم قبول افتاده ام گویا

که هرگه داد خواهم بر سر بیداد می آید

رقیبا گر تو را اندیشه ما نیست معذوری

کجا بی درد را از دردمندان یاد می آید؟

که از هر جانب آواز مبارک باد می آید

عجب خاک فرح ناک ست کوی می فروشان را!

که هر کس می رود غمگین، همان دم شاد می آید