جمالت را به میزان نظر هرچند می سنجم

ز غوغایی که می ترسیدم اینک پیش می آید

چه چشمست این؟ که هرگه جانب من تیز می بینی

ز مژگان تو بر ریش دلم صد نیش می آید

به چشم من رخت از جمله خوبان پیش می آید

مرا این زخم ها بر سینه از دست خودست، آری

کسی را هر چه در پیش آید ز دست خویش می آید