بلی، جز مردمی از دیده روشن نمی آید

تعجب چیست گر من در وصالش فارغم از گل؟

کسی را پیش یوسف یاد پیراهن نمی آید

منور شد به تشریف قدومش خانه چشمم

تو بدخویی، که داری قصد جان عاشقان، ور نه

کسی را از برای عاشقی کشتن نمی آید

به جای خاک پایش توتیا جستم، ندانستم