زلف خود را بگشا تا دل ما بگشاید

بر دل از هیچ طرف باد نشاطی نوزید

یا رب این غنچه پژمرده کجا بگشاید؟

نگشاید دل ما تا نگشایی خم زلف

باشد آسایش آن سیم تن آسایش جان

جان بیاساید اگر بند قبا بگشاید

می کشم آه! که بگشا رخ گلگون لیکن