این گلی نیست که از باد صبا بگشاید

باشد آسایش آن سیم تن آسایش جان

جان بیاساید اگر بند قبا بگشاید

می کشم آه! که بگشا رخ گلگون لیکن

تا به دشنام هلالی بگشایی لب خود

هر سحر گریه کنان دست دعا بگشاید