تا کی از حسرت او خیزم و بر خاک افتم؟

ای کسانی که به خاک قدمش جا دارید

گاه گاه از من محروم شده یاد آرید

وقت آنست که از خاک مرا بردارید

گر ز نزدیک نخواهد که ببینم رویش

باری از دور به نظاره او بگذارید