قصه عشق نهان ما به رسوایی کشید

وه که سودای تو آهر سر به شیدایی کشید

آخر، ای جان، روزی از حال دل زارم بپرس

تا بگویم آن چه در شب های تنهایی کشید

می کشند از داغ سویت خردمندان شهر