مردم از غم که چرا نامه نوشتی به رقیب؟

قابل آیت رحمت نبود هر کاغذ

شرح بی مهری آن ماه بیابان نرسد

فی المثل گر شود افلاک سراسر کاغذ

نشدی کاش! درین شهر میسر کاغذ

تا هلالی صفت ماه جلال تو نوشت

گشت چون صفحه خورشید، منور کاغذ