داری هزار سوخته، من هم یکی دگر

غم نیست که ز داغ تو می سوزدم جگر

یا رب چه کم شود ز تو، ای پادشاه حسن

گر سوی من به گوشه چشمی کنی نظر؟

در کوی تو سرآمد اهل وفا منم