من چرا بردارم از پای تو سر؟

وه! چه شورانگیزی ای شیرین پسر؟

هم نمک می ریزد از تو هم شکر

خاک پایت چون مرا فرق سرست

خاک گشتم لاله از خاکم دمید

هم چنان داغ تو دارم بر جگر

بی خبر بودن ز عالم آگهی ست