تو هر زمان ز یاری من بی نیازتر

جان از تب فراق تو در یک نفس گداخت

هرگز تبی نبود ازین جان گدازتر

من در رهت نهاده به یاری سر نیاز

در باختیم دنیی و عقبی به عشق پاک

در کوی عشق نیست ز ما پاک بازتر

دردا! که باز کار هلالی ز دست رفت