تو گل روی زمینی و مه اوج فلک

خیزم و بر کف پای تو نهم روی نیاز

ای که مهمان منی، ساغر و مطرب مطلب

هم به این سوز دل و ناله جان سوز بساز

همه حیران جمالت ز نشیب و ز فراز

ای شه حسن، به احوال هلالی نظری

کخ منم بنده مسکین، تو شه بنده نواز