لذت شربت دیدار نداد هرگز

خوش طبیبی ست مسیحا دم و جان بخش ولی

چاره عاشق و بیمار نداد هرگز

دردمندی، که چو من تلخی هجران نچشید

ما کجا قدر تو دانیم؟ که یک موی تو را

هیچ کس قیمت و مقدار نداد هرگز

تا رخت هست کسی طرف گل بیند؟