هر گوشه که دامان خود افشرده ام امروز

چون برگ خزان چهره من زرد شد از غم

کو آن گل سیراب؟ که پژمرده ام امروز

چون گوشه دامان من از خون شده رنگین

امروز مرا چون فلک آورد به افغان

من نیز فغان را به فلک برده ام امروز

ای قبله مقصود، ز من روی مگردان