زار می نالد هلالی بی تو در کنج فراق

یک نفس بنشین، که باقی نیست غیر از یک نفس

این چنین برقی که از نعل سمندت می جهد

بر سر راه تو خواهم سوختن چون خار و خس

همچو آن بلبل که می نالد به زندان قفس