گرچه امروز مرا کشت و نیامد به سرم

مردم از شوق، خدایا برسان زودترش

می پرد مرغ هوا جانب او فارغ بال

کاش می بود من دل شده را بال و پرش!

کاش فردا به سر خاک من افتد گذرش!

در فراقت ز هلالی اثری بیش نماند

زود باشد که بیایی و نیابی اثرش