مرد هلالی و بود عاشق خوبان هنوز

زان که به دور توام از غم دوران خلاص

کاش به ساحل کشد رخت من از موج غم

آن که شد از لطف او نوح ز طوفان خلاص

وای که مسکین نگشت هرگز از ایشان خلاص