غرض آنست که فارق شوم از کار جهان

عاشقان را نه گل و باغ و بهارست غرض

همه سهل ست، همین صحبت یارست غرض

ور نه از گوشه میخانه چه کارست غرض؟

جان من، بی جهت این تندی و بدخویی چیست؟

گر نه آزار دل عاشق زارست غرض