ور نه از گوشه میخانه چه کارست غرض؟

عاشقان را نه گل و باغ و بهارست غرض

همه سهل ست، همین صحبت یارست غرض

غرض آنست که فارق شوم از کار جهان

جان من، بی جهت این تندی و بدخویی چیست؟

گر نه آزار دل عاشق زارست غرض

آفت دیده مردم ز غبارست ولی