یک حرف از آن ادا نشود در هزار خط

گر من ز شوق خویش نویسم به یار خط

خوش صفحه ای ست روی تو، یا رب که تا ابد

هرگز بر آن ورق ننشاند غبار خط

ما را به دور حسن تو با نوخطان چه کار؟