چون صبا هم نفس پرده درانند، دریغ!

از گرفتاری احباب ندارند خبر

خوب رویان جهان بی خبرانند، دریغ!

گلعذاران که نمودند رخ از پرده ناز

چشم ما پر در و لعل ست، ولی سیم بران

چشم بر لعل و در بدگهرانند، دریغ!

ما نخواهیم به جز خیل بتان یار دگر