روز او چون روزگار من سیه باد از فراق!

در فراقت حالم از هر مشکلی مشکل ترست

هیچ کس را این چنین مشکل نیفتاد از فراق

آن که روزم را سیه کرد از فراقت همچو شب

در بهار از نگهت گل بوی وصلت یافتم

وه! که می آید خزان و می دهد یاد از فراق

داد و فریاد هلالی گفته ای: از دست کیست؟