آفتابی، به تو یارب نرسد هیچ زوال!

ای تو سرو چمن حسن و گل باغ جمال

جلوه حسن و جمالت همه در حد کمال

با چنین حسن تو را ماه فلک چون گویم؟

کاتبان قلم صنع که مشکین رقمند

صفحه روی تو آراسته اند از خط و خال

با تو خواهم که صبا حال مرا عرضه دهد