لب بگشا که می دهد لعل لبت به مرده جان

فاتحه ای چو آمدی بر سر خسته ای بخوان

آن که به پرسش آمد و فاتحه خواند و می رود

گو نفسی که روح را می کنم از پی اش روان

ای که طبیب خسته ای روی زبان من ببین