بر امید آن که یک دشنام روزی بشنوم

نیست حد آن که گویم بنده روی توام

دیگری گرینده باشد، من سگ کوی توام

سال ها شد، جان من، کز جان دعاگوی توام

گر چه ای، بدخوی من، خوی تو عاشق گشتن ست

ترک خوی خود مکن، من کشته خوی توام