که من به کوی کسی خاک آستان شده ام

به گفتگوی تو افسانه گشته ام همه جا

به جستجوی تو آواره جهان شده ام

خدای را دگر ای یار سوی من مگذر

دلم ز شادی عالم گرفته است ولی

غمی که از تو رسیده است شادمان شده ام

از آن شده است، هلالی، دلم شکاف شکاف