وز شوق تو آهی زنم و بی خبر افتم

هر شب به سر کوی تو از پای درافتم

گر بار غم این ست که من می کشم از تو

بالله! که اگر کوه شوم از کمر افتم

خواهم بزنی تیر و به تیغم بنوازی