در آن کو هر شبی تا روز در خون جگر غلتم

بدان در وقت بسمل از تو می خواهم چنان زخمی

که عمری نیم بسمل باشم و بر خاک درغلتم

به امیدی که روزی بر سرم آید سگ کویت

چنان زار و ضعیفم در هوای سرو بالایی

که همچون خار و خاشاک از دم باد سحر غلتم

نمی خواهم که از بزم وصال او روم بیرون