حافظ از آب زندگی شعر تو داد شربتم

نبض مرا که می دهد هیچ ز زندگی نشان

آن که مدام شیشه ام از پی عیش داده است

شیشه ام از چه می برد پیش طبیب هر زمان

ترک طبیب کن بیا نسخه شربتم بخوان