پس از مردن چو در پرواز آید مرغ جان من

چه لطف ست این؟ که من قربان دست و خنجرت گردم

تو ماه کشور حسنی و شاه کشور خوبان

گدای کشورت باشم، اسیر لشکرت گردم

چوم مرغان حرم بر گرد قصر و منظرت گردم

مگس وارم، به تلخی، چند رانی؟ سوی خویشم خوان

که بر گرد لب شیرین همچون شکرت گردم