جمعیت من آن که، پریشان تو گردم

خاکم به رهت، جلوه کنان، رخش برانگیز

تا خیزم و گرد سر تو گردم

جمعیت آسوده دلان از دل جمع ست

زین گونه که از شادی وصلت خبرم نیست

مشکل که خلاص از غم هجران تو گردم

من عاجزم از خدمت مهمان خیالت