بر خاک درت من که و تشریف غلامی؟

این خود چه خیال ست که مهمان تو گردم؟

تا یافتم از شادی وصل تو حیاتی

ترسم که هلاک از غم هجران تو گردم

ای کاش توانم سگ دربان تو گردم

گفتی که به جان بنده ما باش هلالی

تا جان بودم بنده فرمان تو گردم