که خاک درگه دیر فلک اساس شدم

ز پیر میکده عمری در التماس شدم

غم مرا به غم دیگران قیاس مکن

که من نشانه غم های بی قیاس شدم

مرا ز حسن تو صنع خدای ظاهر شد