غم مرا به غم دیگران قیاس مکن

ز پیر میکده عمری در التماس شدم

که خاک درگه دیر فلک اساس شدم

که من نشانه غم های بی قیاس شدم

مرا ز حسن تو صنع خدای ظاهر شد

تو را شناختم، آنگه خداشناس شدم