سپاس عید بود پاس نقل و باده و جام

که من نشانه غم های بی قیاس شدم

مرا ز حسن تو صنع خدای ظاهر شد

تو را شناختم، آنگه خداشناس شدم

هزار شکر که مشغول این سپاس شدم!

پلاس فقر، هلالی، لباس فخر من ست

من از برای تفاخر درین لباس شدم