گر سگان سر آن کوی کبابی طلبند

من نه آنم که دل خویش مشوش دارم

هر کجا ناخوشی یی هست به او خوش دارم

پاره سازم دل پرخون و بر آتش دارم

چه بلاها که دل زارم از آن مه نکشید؟

الله، الله! چه دل زار بلاکش دارم!