باری، خبر از طعنه اغیار ندارم

یار آمد و من طاقت دیدار ندارم

از خود گله ای دارم و از یار ندارم

شادم که غم یار ز خود بی خبرم کرد

گفتم چو بیایی غم خود با تو کنم شرح

اما چه کنم؟ طاقت گفتار ندارم

لطف تو بود اندک و اندوه تو بسیار