بنده ام خواندی و داغم چو سگان بنهادی

تا بدانی که چه سان داغ نهانی دارم؟

بر همه خلق یقین شد که وفا نیست تو را

لیک من از طمع خویش گمانی دارم

زین سبب در همه جا نام و نشانی دارم

ملک عشق تو جهانی ست که پایان ش نیست

من درین ملکم و غوغای جهانی دارم