خورشید حیاتم به لب بام رسیدست

خواهی که به جان کندن بسیار بمیرم

من طاقت نادیدن روی تو ندارم

مپسند که در حسرت دیدار بمیرم

آن به که در آن سایه دیوار بمیرم

گفتی که ز رشک تو هلاک ند رقیبان

من نیز بر آنم که از این عار بمیرم