گفت اگر خواهد دلت زین لعل می گون خنده ای

تا نگردد گوش مردم با خبر گفتم به چشم

گفت اگر خواهی غبار فتنه بنشیند ز راه

برفشان آبی به خاک رهگذر گفتم به چشم

گریه ها می کن به صد خون جگر گفتم به چشم

گفت جان من کجا لایق بود گفتم به دل

گفت می خواهم جز این جای دگر گفتم گفتم به چشم