گفت جان من کجا لایق بود گفتم به دل

برفشان آبی به خاک رهگذر گفتم به چشم

گفت اگر خواهد دلت زین لعل می گون خنده ای

گریه ها می کن به صد خون جگر گفتم به چشم

گفت می خواهم جز این جای دگر گفتم گفتم به چشم

گفت اگر گردی شبی از روی چون ماهم جدا

تا سحرگاهان ستاره می شمر گفتم به چشم