سروی بنشانید روان بر سر خاکم

چون قامت آن سرو سهی کرد هلاکم

رفتی و دلم چاک شد از دست تو دلبر

باز آ و قدم رنجه نما در دل چاکم

گفتی که هلاکت کنم از ناز و کرشمه