ولیکن شوخ جان از کفر و شرک ست

تن تو جامه جان ست ای دوست

ولی وقتی که پاکیزه است نیکوست

غبار جامه تن شوخ و چرک ست

لباس تن به آب جوی می شوی

طهور جان ز آب علم و دین جوی

ز خشم و کینه و از شهوت و آز