توئی تو به بین تا چیست آنست

که شاخش آسمان بیخش زمین ست

تن از دنیا و جان از آخرت دان

ز دنیا تن بگیر از آخرت جان

که تن را قلب و قلبت را چو جانست

به غیر از این چنین گفتن ندانم

وگر ظاهر کنم باشد زیانم