شکم را گرسنه می دار پیوست

تو نفست دل کن و دل را چو جان کن

پس آنگه سوی جانان روان کن

برهنه دار تن کوتاه کن دست

به زیر پای کن نفس و هوا را

که تا باشد ببیند دل خدا را

ز مبدا آمدی نادان در اینجای