که تا باشد ببیند دل خدا را

برهنه دار تن کوتاه کن دست

شکم را گرسنه می دار پیوست

به زیر پای کن نفس و هوا را

ز مبدا آمدی نادان در اینجای

سعادت را ندانستی سر و پای

ز غفلت بی خبر ز آغاز و انجام