ز غفلت بی خبر ز آغاز و انجام

که تا باشد ببیند دل خدا را

ز مبدا آمدی نادان در اینجای

سعادت را ندانستی سر و پای

نه از معنی به صورت آدمی نام

ولی چون پر کنی علم و عبادت

شوی مرغی که پری تا سعادت