نه بر من هست رزق فرض گفتست

به حکمت گر بخوانی آن کتابت

یقین آن بس بود روز حسابت

و ما من دابه فی الارض گفته است

مگر باور نمی داری ز حق آن

که می سوزی به جان از بهر یک نان

مکن از بهر خوردن خلق سوزی